Ik ga weer Quilten!

Ik heb de kriebels van de stofjes weer te pakken. Hoe dat komt? Geen idee maar het virus kwam ineens weer opzetten. Dat heb je met Pinterest, Facebook en Instagram, de hele wereld komt zo je kamer binnen wandelen.
Nu heb ik een paar keer een workshop gevolgd bij de quilt ster en dat was heel leuk om te doen maar omdat ik zoveel interesses heb en alles graag wil proberen heb ik het ook weer losgelaten.
En nu toch weer last van het virus. Geen zorgen hoor, deze raakt alleen de portemonnee en mijn omgeving moet dag in dag uit naar mijn gebabbel over hexjes en stofje dit en draadje dat luisteren.
Ik neem het ze niet kwalijk. Ik ken wel meer mensen zoals ik. Bevlogen noemen ze dat en ik ben dol op dat soort mensen en blij dat ik iemand ben die zich nooit verveelt.
We wonen nu bijna drie jaar in De Sint Domusstraat en we hebben het erg naar ons zin. In December hebben we het huis gekocht en zijn daarna aan de slag gegaan met de woonkamer; mooie muren maar alleen vind ik ze nog wat kaal. Nu ben ik niet iemand die alles vol hangt,maar er mag wel wat kleur in en toen zei mijn man (hij is dus de aanstichter) waarom ga je niet eens een mooi wandkleed maken?
En hup. Daar was de quiltinfectie, zomaar opgelopen door dat ene zinnetje. Hoe snel kan het gaan?
Dus ben ik mezelf flink aan het inlezen en probeer ik wat dingen uit. Bevriend geraakt met quiltsters over de hele wereld maar ook dichterbij. En zo kwam ik uit bij Anna_Jantina en supergoof https://supergoof-quilts.blogspot.com
Allebei ervaren quiltsters, die de mooiste dingen onder hun handen uit kunnen toveren. Zo ben ik erg onder de indruk van de techniek broderie perse; echt zo mooi. Het zijn uitgeknipte plaatjes uit stof om die met matchende kleuren en borduurtechnieken een eigen verhaaltje te laten vertellen.Zo kun je mooie blokken maken die je zelf hebt verzonnen en zo je eigen quilt ontwerpen.
Ik zal wat voorbeeldjes plaatsen zodat jullie een idee krijgen van deze romantische kleedjes en dekens.
Voor nu nog een fijne week en doe waar je plezier in hebt en volg je hart!

X Aniet

Foto's van Supergoof

Visioen & Kampioen?

Zo,daar zitten we dan na een enerverend weekend, geen Kampioen, geen Concert van de Eeuw,maar het is weer Maandag en de nieuwe week kan beginnen!

Wat gaan we doen?
Nou het is een cruciale week voor mij. Voor mijn mannelijke vrienden is dat een bal, die de goeie kant op moet rollen en voor mij is dat de uitslag van mijn voetfoto. Ik heb zomaar het gevoel dat het wel goed zit. Zo slecht dat het de afgelopen twee weken ging, zo goed gaat het nu. Heb zelfs gisteren mijn beide schoenen aan gehad; linker zool ligt iets hoger maar dat komt omdat die schoen als nieuw onder de trap heeft gelegen.(zou je 1 ongebruikte schoen ook op koopjeshoek kwijt kunnen?)
In ieder geval gaan we op volle kracht vooruit lijkt het en dat hoop ik dan ook maar.

Mijn bezigheden zijn op het moment het breien van vesten. Het Bernadette-vest vindt  gretig aftrek en wordt zo'n beetje door elke vrouw in Belgie en Nederland op de pennen gezet.

Zelf heb ik er al één in de kliko gemikt omdat het patroon echt niet klopte en waarom gooi je hem dan weg zul je zeggen. Nou een goedkoop wolletje laat zich niet zo gemakkelijk uithalen en aangezien ik daar erg nerveus van word heb ik de pedaalemmer voorzien van een Belgisch broddelwerk gefabriceerd in Holland.
Bernadette Soubirous zelf zag ik bijna bij mijn kliko verschijnen om me op de vingers te tikken, maar met een Maria schietgebedje krijg ik deze zonde wel weg!

En dus gewoon weer opnieuw begonnen en gelukt. Mijn moeder krijgt op Moederdag een echt Bernadette-vest met daarop een mooie shawl.

En nu ben ik er eentje voor mezelf aan het breien. Bij Monique Mo & More een mooie mohair gekocht en een ander draadje erbij voor de versteviging. De kleur jade zal mooi bij me staan en gisteravond ben ik begonnen.

Hopelijk snel ook weer naar het breicafe op donderdag. Deze week nog even rustig aan maar daarna snel mijn gewone leven weer oppakken.
Ik hoop met fysio snel weer te kunnen wandelen en fietsen, maar laten we nog maar niet zo hard van stapel lopen. Eerst vrijdag maar achter de rug hebben, maar deze week kreeg ik mijn eigen Visioen en doe ik net of de uitslag de beste uitslag ever zal zijn!

Ik wens jullie een mooie week enne de zon komt eraan.


Anita X

Help - ik - verveel - me.

Mijn leuke rake opmerkingen zijn er even niet. Ik verveel me rot en dat is al een week zo.
Mijn boek raakt me niet en het boek wat ik heb gereserveerd komt maar niet. Mijn sprei ligt naar me te kijken en ik denk, kijk de andere kant toch op joh met je noppen en je stokjes, Pff....
Pinterest ken ik ook al en Pinterest kent mij denk ik ook. Ik log zo vaak in op een dag dat ik bang ben dat ze me eerdaags gaan bellen en dat ze me vragen: ,,Mevrouw,tis genoeg zo!''


En als er iemand iets aan me vraagt op mijn blog dan reageer ik bijna of ik een vriendin van vroeger heb ontdekt en ik bijna een pagina terug schrijf. En dat ze mij dan beantwoordt zo van bedankt voor de info maar het is echt wel duidelijk zo!
Ja ik ben al blij als ik in 'onze entree' sta en er iemand zijn hand opsteekt die ik niet ken. Ik zou bijna de deur open doen en ze binnen roepen voor een bak koffie en ze dan alles vertellen over mijn verveling en wat daar aan te kunnen doen.


Ik ben ook met Esther mee geweest (leuke ma van Daan) naar de breiclub, wat een openbaring zeg.
De winkel heet Mo & More  http://www.mo-and-more.nl  en is een Walhalla voor mij.

Allemaal gelijkgestemden en allemaal helemaal van de kaart van wol. Wel dertig vrouwen met haak
of breinaalden in de fikken en maar kletsen over 'trui, dit shawl dat, vest zus en tas zo'. Heerlijk.
Maar ja dat is anderhalf uur en dan word ik weer thuis gebracht en klets ik nog even na met de man maar wil hem niet in slaap laten vallen met visioenen over mohair schapen en er dan zeker vannacht van wakker schrikken om hem te horen blaten omdat hij denkt dat hij geschoren wordt. Mehhhh.


Nee ik moet het een beetje voor me houden. Ze kunnen er hier in huis ook niets aan veranderen. Ik moet een beetje gaan omdenken. Weet ik ook wel, maar dan graag met wat zon en mensen erbij.
Gelukkig is het weekend. Zijn we samen en hebben we een verjaardag, zodat ik niet meer alleen tegen de poes hoef te praten.
Die heeft trouwens al zes namen gehad en het beest luistert nergens naar. Nu is ze niet de vrolijkste poes die er te vinden is maar trekt al aardig bij. Haar naam is Fietje, afgeleid van Fiete, Zeeuws voor ja wat eigenlijk,een slechte eter nou dat klopt ook nog wel,ze lust alleen de goedkoopste tinnetjes, breng niet het verkeerde mee want ze mot het niet! Ze is niet het zonnetje in huis,tuttig,meutig,maar wel onze Fietje hoor! Ze heeft in ieder geval al kennis gemaakt met Tom en Jerry van de slager en Dunya van de de andere kant en die zijn in ieder geval vinnig zat. Misschien kan ze er nog wat van leren. Ze vechten in ieder geval door de raampjes van de tuindeuren heen. Dat zal nog leuk worden als de deur open gaat. Af en toe oefenen we al maar dan zit ik gelijk met Jerry Springer op de bank en die wil niet meer naar huis en dan zit dat kleine ding van ons te trillen als een Espeblad. Komt tijd komt raad. Ze zal wel moeten in dit kattengetto.

Deze twee harige Ragdolls van de slager zaten vorig jaar gelijk binnen, nieuwe buren dus gezellig moeten ze hebben  gedacht.

Nou, de koffie is klaar en de kaarsjes gaan aan en ik laat de week achter me. Laat de nieuwe maar komen.




Fijn weekend
X Anita.

Good housekeeping is een vak apart!

Als je zo je dagen in huis doorbrengt dan vraag je je wel eens af of er nog een andere wereld is waar alles gewoon doorgaat?
En die is er. Ik kom af en toe buiten en dan voel ik of ik van alles gemist heb.
In mijn moderne rolstoel word ik door de liefste voortgeduwd en ik moet je zeggen dat valt niet mee.
En dan heb ik het niet alleen over de moeilijke kinderkopjes die er liggen en ook niet door het hoogteverschil van sommige straatjes. Ik denk dat ik ook wat aangekomen ben.
Denk? Ik weet het wel zeker!

Als je al 4 maanden niet hebt gefietst en het laatste jaar niet aan bewegen durfde te denken dan gaat alles wat er in gaat er niet af.
En als je de Big 5 bent gepasseerd dan schijnt het nog 2 x zo moeilijk te gaan om dat er weer af te krijgen.
Maar straks als het gips er af gaat dan kan ik echt aan mijn herstelwerkzaamheden beginnen ,al heb ik het idee dat ik niet zomaar door deze APK kom.

De 'buitenbanden' staan op klappen. Ik heb er twee flinke van. En mijn onderstel buiten het zware gips om (wat ik dagelijks zie, omdat kleding nog niet zo gemakkelijk zit) zien er ook nogal stevig uit. En heb ik nu een grotere maat BH nodig? In mijn nieuwe slipjes stond ook al XL.
Nou een iel poppetje zal ik nooit worden maar er moet wel iets gebeuren. Dat is een feit. Natuurlijk hoort dit erbij en  krijg ik steeds te horen 'dat ga je er straks toch allemaal weer vanaf lopen', ja natuurlijk, maar niet als er iemand elke dag van alles naast je bed zet!

Appelkruimel, saucijzenbroodjes,reepje chocolade(REEP),wat zullen we eens eten vanavond, heb je zin in pasta? Natuurlijk man, lekker hoor dan kan ik wat aandikken, want dat kan ik wel hebben!
Wat is er mis met aardappelen, groenten en vlees?
Ik heb een nieuwe hobby ontdekt Handletteren, en ik zal eens een groot bord met opschrift maken voor de liefste van de wereld.
STOP HET VOEDEREN!!!
Ik kan wel zonder. Weet je hoe moeilijk het is om dat er straks weer allemaal af te krijgen vraag ik hem. En de man zonder gram vet zegt dan, ahh ik hou toch wel van je.
Ja zo'n antwoord. Daar zat ik op te wachten.


Het is allemaal goed bedoeld. Hij heeft het huishouden in goeie banen geleid,maar op zijn eigen manier.
Soms heb ik maar met wat dichtgeknepen ogen in de keuken gestaan en heb ik net gedaan of ik het roze glibberige vaatdoekje niet in de gootsteen zag liggen. En op de kattengrit kon je een mooi partijtje tennis spelen, maar dan draaide ik me maar snel om richting bed.

Ik wil het weer zelf doen!

Daarom ben ik blij dat het bijna april is en het moment daar zal zijn om te horen hoe het allemaal geheeld is en wanneer ik met revalideren kan gaan beginnen.
Ik zal nog geen grote wandelingen kunnen gaan maken, maar in ieder geval wel mijn eigen eten en daar hou ik aan vast.
Linda lijnt is nu hot en ik bekijk het met lede ogen als de liefste vraagt of ik ijs wil. En ik heb nee gezegd en ben daar best trots op. Das ook al een begin toch?Gewoon nee zeggen en proberen de focus op de echte dingen te richten.
Ik kan straks weer lopen. Das voor mij een wonder en niets is belangrijker dan dat!!

X Anita

Even uit de roulatie

Twee weken geleden ben ik aan mijn voet geopereerd.
Hij staat nu op slot.Met plaatjes en schroeven moet hij mijn pijn verdrijven en zorgen dat ik weer normaal kan lopen. Na deze eerste weken nog twee weken op bed en daarna mag ik hem voor 25% gaan belasten en daarna steeds iets meer.
Op 4 April gaat het gips er af en krijg ik een walker en met fysiotherapie moet ik weer leren lopen. Hoe lang de revalidatie gaat duren geen idee, maar ik ben op weg!

De nietjes gaan er uit ,nog wat vocht maar het ziet er goed uit.

Dus breng ik mijn dagen vrij horizontaal door en ken ik Netflix van voor naar achteren. Ik heb veel hulp van mijn lieve man,vrienden en familie om me heen. Ik krijg kaarten, bloemen en  lieve beterschapsberichten via Facebook of de mail, Ik heb geen klagen en ben dankbaar voor alles.
Op de foto dacht ik, nou het gaat wel goed met me.....maar Zondag lag ik plat en voor pampus.

Maar ik krijg ook weer zin om te gaan handwerken.

Dus is er (misschien) een nieuw project in de planning, een nieuwe Scheepjescal genaamd Hygge (hoo-ga),een mooie omslagdoek gebaseerd op de Deense folklore .Ik vind het prachtig en op Facebook kun je al  verschillende kleurtypes bekijken, maar ook kun je hem zelf samenstellen in de kleur die bij je past.
Maar of ik er aan ga beginnen is een tweede, ik kan me slecht concentreren en hou het voorlopig nog even bij het kijken naar hakerijtjes en breierijtjes van anderen.

Maar Hygge is overal te vinden,en een echte hype aan het worden.

Denemarken is het gelukkigste land ter wereld,en Meik Wiking is CEO van het Happiness Research Institute in Kopenhagen, en dicht dit grotendeels toe aan hygge, de Deense mentaliteit voor het leven. Denen focussen zich op de dingen die er echt toe doen, zoals qualitytime met vrienden en familie, en samen genieten van de goede dingen in het leven, zowel buitenshuis als thuis: cocoonen 2.0.

Nou daar kunnen we nog iets van leren (geen telefoon of laptop,alles op zwart), Meer kaarsen aan, lampjes laag, warme melk,eigen baksels, zelf truien breien en omslagdoeken haken en natuurlijk heerlijk eten met vrienden.
Zodra ik weer achter mijn fornuis kan ga ik dit ten uitvoer brengen, mensen uitnodigen en sneller tevreden zijn met de kleine dingen. Na deze weken ben ik me dit nog meer bewust.

Eerst het boek lezen. Ik heb hem van mijn lieve zus gekregen toen ik uit het ziekenhuis kwam en het is zo mooi van kleur en zo nieuw dat ik het spannend vind om er in te gaan beginnen, maar ik wacht nog even tot ik me echt wat beter voel. Maar dat het roer omgaat is een feit!

Liefs Anita.

Skynd dig langsomt.
Haast je langzaam.

Baby Anna en konijntjes met jurkjes

Ik zit in een babyflow,dat komt omdat kleine Anna Saskia is geboren.Anna is de dochter van Sacha(onze nepdochter) & Peter en geboren op 8 Januari.

En dan begint het gekriebel,had al een mooi dekentje gehaakt in de stijl van de jaren vijftig en naar een ontwerp van de serie Call the midwife, dus erg toepasselijk.En een een setje roze mutsjes waren het volgende cadeautje wat richting Tuil ging,nu nog op kraambezoek.

Dat geeft mij even de tijd om wat te gaan maken,dus mooie patroontjes besteld bij een super aardige vrouw van het schattige blog Little Cotton Rabbits
Het is allemaal zo lief de een na de ander stal mijn hart.

Hedgehogs in a basket, zeg nou zelf....geweldig!

Foto's Little Cotton Rabbits

Dus dat wilde ik maar eens gaan proberen,brei naaldjes kopen en wat lieve wolletjes die helemaal bij deze poppedijnerige beestjes past.En zo hop ik van het ene project naar het andere.Aard van het beestje,dat krijg je er niet uit.Ondertussen ook nog aan een shawl bezig, op een rondbreinaald, dan kun je lekker door schuiven.De kleuren verlopen van geel naar groen en blauw, erg mooi.

Zo rommel ik wat aan, de operatie van mijn voet staat vast (nu mijn voet nog)op 8 Maart gaat het gebeuren en dan hopelijk snel op de been.
Dan kan ik als het lente wordt voorzichtig gaan beginnen met wandelen en snel herstellen,gewoon lekker zonder gedoe.
En dat gaat me lukken ook!

Fair isle

Zoals gewoonlijk vind ik wel weer iets nieuws om te proberen. Door mijn voet kan ik niet zoveel als ik zou willen, lange afstandsschaatsen, Santarun, tien km zwemmen. Ik laat het aan me voorbij gaan.

Nu kreeg ik van een lieve moeder (zoon Daan is bevriend met onze Reinier) allerlei tijdschriften (nadat ik alle countrybladen van Dianne had uitgespeld) om te lezen,maar ja die zijn ook zo uit.Ze zei, waarom ga je niet eens mee naar het Breicafe in Noordgouwe, hartstikke leuk.

Ik  kan 1 recht en 1 averecht, meer niet. Geloof niet dat ik zo into knitting  ben,zei ik tegen haar. Maar op Pinterest eens rond gekeken en me toch steeds verder in de breikrochten begeven en gaan verdiepen.  Mijn hemel, wat een technieken zijn er. Ik werd er niet goed van; veel te moeilijk voor mij.Maar toen stuitte ik op de techniek Fair Isle, genoemd naar een plaats in Schotland. Boem, schot in de roos, Engeland, kwam weer voorbij, dus dan kon het alleen maar leuk zijn en dat is het ook.

Fair Isle is het meest afgelegen bewoonde eiland van het Verenigd Koninkrijk zegt Wikipedia en een bestuurlijk deel van Shetland. Ja zo leer je nog wat ook tussendoor. Het is er vrijwel altijd snertweer. In augustus mag je hopen op 14 graden. Dat is de warmste maand. Wie wil er volgend jaar? Dus gaan ze maar breien denk ik en daar is het eiland beroemd om geworden.Dus tijdens het turf steken lekker een naaldje breien hebben ze daar gedacht. Praten en breien kan ook!

Zo van die Decemberdagen.

Zo het is pakjesavond, zelf doen we daar niets meer aan,de kinderen zijn al zo groot en wij hebben altijd cadeautjes onder de boom met kerst.

En daar kijk ik alweer naar uit. Beetje knutselen, achtergrondmuziekje erbij en op internet wat ideetjes op doen.Wat gaan we eten met de feestdagen en hoe gaan de bomen eruit zien dit jaar? Ja bomen, we nemen er twee; eentje voor in de Entree en eentje in de huiskamer.Voelt erg decadent om dit zo te zeggen maar dit huis nodigt gewoon uit om er twee neer te zetten.Dus de lampjes, de ballen en de andere versieringen van de zolder gehaald.Het is altijd weer leuk om die doosjes open te maken. Ik krijg dan ook altijd gelijk dat luchtje van geurzakjes die eigenlijk niet meer echt zo geuren in mijn neus, en ik ze dus altijd bewaar omdat ik het zonde vind om ze weg te gooien.En nu ik de kaneel en appel weer ruik werkt dat gelijk op me in, dus aan het borduren geslagen.

Als de bomen staan ga ik ze laten zien,nu nog even verder met de versieringen.

Tadah X

Lovely buns

Nu we weer thuis zijn en we weer gewoon aan de bruine bonen met spek zitten, dwalen mijn gedachten toch regelmatig af naar onze trip.Wat hebben we toch weer mooie plekjes gezien. Wat is dat toch met de sfeer in Engeland die we hier toch echt niet hebben.Of ben ik bevooroordeeld en probably een afstammeling  van het huis Tudor? Dat gedweep over mijn favoriete land krijg je er niet uit, hoe hard je ook roept dat ze raar zijn met hun geld, links rijden en het daar een uur vroeger is. Ik word er alleen maar doller op.

De weegschaal gaf aanwijzingen dat de thee uurtjes thuis maar eens zonder koekjes moeten de komende tijd. Dat we toch een beetje buiten ons boekje zijn gegaan qua lekkernijen die drie dagen. Chealsea buns hier en chocolaatjes van Dianne daar, dat in en uitlopen van Kingsheads, White lions, Fox & hounds (en andere belachelijk leuke benamingen voor pubs) . Dat ligt achter ons,maar wat zalig allemaal!

Toen we een jaar of twee geleden met de kinderen in Kent waren en we de trein naar London zouden nemen vanaf Wye, hadden we eerst in de dorpswinkel broodjes voor onderweg gekocht.Chocoladebroodjes, maar ook Chelsea buns. Bij ons heet dat een koffiebroodje (ik kan nu weer roepen dat koffiebroodje niet mooi klinkt en een Chelsea bun wel,maar dan.... afijn.) Eenmaal in de trein geinstalleerd ging de zak met broodjes van hand tot hand en ik trof een Chel.... koffiebroodje en wat scherts onze verbazing niet, het was verrukkelijk, nog nooit zo'n  lekker broodje op, Hemels, wat een geweldige bakker moet dit zijn die zoiets maakt!

Het hele gezin zucht en roept ja ja mama, jee wat lekker zeg, doe eens normaal, tis maar een broodje hoor.Nou nee hoor zeg  ik nog, dit is niet normaal, dat kunnen ze bij ons echt niet zoiets en ik pluk kleine stukjes brood en stop ze in mijn mond en denk, 'voordat we naar huis gaan nog zo'n zak halen'.Tis er niet meer van gekomen, toen we in de avond versleten uit de city terug kwamen dachten we maar aan 1 ding en dat was hangen en slapen.

En nu waren we samen in Wye en hebben we zaterdagmorgen de auto in dit schattige dorp geparkeerd en zijn we bij The Kingshead naar binnen gegaan voor koffie met wat lekkers.En toen zag ik ze liggen, en geen kleintjes ook. Ze riepen me en ik zei tegen Aad: 'Kijk die broodjes;daar liggen ze, nu eentje nemen jij!'

Nou, toen kwam het hoge woord eruit hoor, hij de cynicus qua English pastry, had nog nooit zo'n heerlijk broodje geproefd,zie je nou wel zei ik, met tranen die achter mijn ogen brandden. Ik heb gelijk he?'.

Nou,hier teren we nog wel een poosje op. Alles is thuis niet beter, sommige dingen smaken gewoon ergens anders lekkerder.Nu hebben wij in ons fraaie Zierikzee een nieuwe bakker en een leuke ook! Zijn bedrijf heet,De man die bakt en die heeft me beloofd om eens over Chelsea buns na te denken.Kijk, dan hebben we het jaar rond England om de hoek en bij de tea!

Seeya X

Samen naar de country

Vrijdagmorgen om half vijf ons bed uit om op tijd in Calais aan te komen om het bootje naar de overkant te nemen. Je weet even niet waar je bent als je wakker schrikt maar in 10 minuten tijd sta ik aangekleed beneden.Met een bak koffie in de hand sta ik nog te wiebelen van de slaap; mijn foundation is nog niet eens droog als ik rillend de vroege ochtend in stap.Deur dicht en ik kijk nog een keer naar boven. Op hoop van zegen denk ik maar. Ze lopen in geen zeven sloten tegelijk. Al weet je dat met de jongste nooit.

Halverwege Belgie laat ik mijn stoel naar achteren zakken,ik kan mijn ogen niet open houden en Aad zegt, zo gaan de luikjes dicht? Even maar hoor zeg ik,tussen waken en slapen rijden we naar Frankrijk.

Word je wakker Aniet zegt een stem.Ik moet even nadenken waar ik nu ben, maar terwijl ik mijn ogen open kijk ik verbaasd naar twee soldaten in vol ornaat. Ik waan me even in een oorlogsgebied,maar dit schijnt bij de reis te horen.Goedendag zeg, zal wel een fraai gezicht zijn geweest, een soldaat stond zo te lachen. Ik dacht  gelijk 'oh jee zit mijn lippenstift nog wel goed',ik had zo raar gehangen. Misschien kwijlde ik wel toen ik mijn hoofd voor het raam hield en moesten ze daarom zo grinniken? Nee de lippenstift zat nog op zijn plaats zei Aad,ik lachte wat zuurzoet en hup naar de volgende controle.Ja dat Engeland kom je zomaar niet meer binnen hoor, check, check,dubbel check...

Spiegeltje onder de auto en een eindje verder nog eens de achterklep open, just some rubbish hoor ik Aad zeggen. Ik denk wat bedoelt die nou, dus toen hij weer achter het stuur klom vroeg ik hem er naar.Ach ja beetje Engels kletsen met die man, dan kom ik er een beetje in. Ja, maar je had het over rubbish, wat bedoelde je daar nou mee, (volgens mij had hij de auto nog schoon gemaakt voor we weg gingen).Oh zei hij, er stond nog een kapotte broodbakmachine in en wat andere rommel voor de stort.

Zijn wij met een kapotte doorgebrande broodbakmachine en allerhande zooi naar Engeland gereden? Ik kijk hem aan en zucht diep. Ja zei hij, die was ik vergeten weg te brengen; doe ik als we terug zijn. Echt waar poes!

Wat moet die man daar wel niet van denken zeg ik, niks zegt hij, misschien denkt hij dat we lekker brood gaan bakken in Engeland.

'Ik schaam me dood met en voor jou' zeg ik . En hij, 'ach lae doe, ze kennen ons hier niet hoor.'

Geen saai moment met die man,of zo als de Engelsen zeggen, never a dull moment.

Wordt vervolgd.

Groet Anita