donderdag 23 maart 2017

Good housekeeping is een vak apart!

Als je zo je dagen in huis doorbrengt dan vraag je je wel eens af of er nog een andere wereld is waar alles gewoon doorgaat?
En die is er. Ik kom af en toe buiten en dan voel ik of ik van alles gemist heb.
In mijn moderne rolstoel word ik door de liefste voortgeduwd en ik moet je zeggen dat valt niet mee.
En dan heb ik het niet alleen over de moeilijke kinderkopjes die er liggen en ook niet door het hoogteverschil van sommige straatjes. Ik denk dat ik ook wat aangekomen ben.
Denk? Ik weet het wel zeker!

Als je al 4 maanden niet hebt gefietst en het laatste jaar niet aan bewegen durfde te denken dan gaat alles wat er in gaat er niet af.
En als je de Big 5 bent gepasseerd dan schijnt het nog 2 x zo moeilijk te gaan om dat er weer af te krijgen.
Maar straks als het gips er af gaat dan kan ik echt aan mijn herstelwerkzaamheden beginnen ,al heb ik het idee dat ik niet zomaar door deze APK kom.

De 'buitenbanden' staan op klappen. Ik heb er twee flinke van. En mijn onderstel buiten het zware gips om (wat ik dagelijks zie, omdat kleding nog niet zo gemakkelijk zit) zien er ook nogal stevig uit. En heb ik nu een grotere maat BH nodig? In mijn nieuwe slipjes stond ook al XL.
Nou een iel poppetje zal ik nooit worden maar er moet wel iets gebeuren. Dat is een feit. Natuurlijk hoort dit erbij en  krijg ik steeds te horen 'dat ga je er straks toch allemaal weer vanaf lopen', ja natuurlijk, maar niet als er iemand elke dag van alles naast je bed zet!

Appelkruimel, saucijzenbroodjes,reepje chocolade(REEP),wat zullen we eens eten vanavond, heb je zin in pasta? Natuurlijk man, lekker hoor dan kan ik wat aandikken, want dat kan ik wel hebben!
Wat is er mis met aardappelen, groenten en vlees?
Ik heb een nieuwe hobby ontdekt Handletteren, en ik zal eens een groot bord met opschrift maken voor de liefste van de wereld.
STOP HET VOEDEREN!!!
Ik kan wel zonder. Weet je hoe moeilijk het is om dat er straks weer allemaal af te krijgen vraag ik hem. En de man zonder gram vet zegt dan, ahh ik hou toch wel van je.
Ja zo'n antwoord. Daar zat ik op te wachten.


Het is allemaal goed bedoeld. Hij heeft het huishouden in goeie banen geleid,maar op zijn eigen manier.
Soms heb ik maar met wat dichtgeknepen ogen in de keuken gestaan en heb ik net gedaan of ik het roze glibberige vaatdoekje niet in de gootsteen zag liggen. En op de kattengrit kon je een mooi partijtje tennis spelen, maar dan draaide ik me maar snel om richting bed.




Ik wil het weer zelf doen!
 


Daarom ben ik blij dat het bijna april is en het moment daar zal zijn om te horen hoe het allemaal geheeld is en wanneer ik met revalideren kan gaan beginnen.
Ik zal nog geen grote wandelingen kunnen gaan maken, maar in ieder geval wel mijn eigen eten en daar hou ik aan vast.
Linda lijnt is nu hot en ik bekijk het met lede ogen als de liefste vraagt of ik ijs wil. En ik heb nee gezegd en ben daar best trots op. Das ook al een begin toch?Gewoon nee zeggen en proberen de focus op de echte dingen te richten.
Ik kan straks weer lopen. Das voor mij een wonder en niets is belangrijker dan dat!!

X Anita

donderdag 23 februari 2017

Even uit de roulatie

Twee weken geleden ben ik aan mijn voet geopereerd.
Hij staat nu op slot.Met plaatjes en schroeven moet hij mijn pijn verdrijven en zorgen dat ik weer normaal kan lopen. Na deze eerste weken nog twee weken op bed en daarna mag ik hem voor 25% gaan belasten en daarna steeds iets meer.
Op 4 April gaat het gips er af en krijg ik een walker en met fysiotherapie moet ik weer leren lopen. Hoe lang de revalidatie gaat duren geen idee, maar ik ben op weg!

 
 
 
 
 
De nietjes gaan er uit ,nog wat vocht maar het ziet er goed uit.
 
 
 
 
 
 
Dus breng ik mijn dagen vrij horizontaal door en ken ik Netflix van voor naar achteren. Ik heb veel hulp van mijn lieve man,vrienden en familie om me heen. Ik krijg kaarten, bloemen en  lieve beterschapsberichten via Facebook of de mail, Ik heb geen klagen en ben dankbaar voor alles.
Op de foto dacht ik, nou het gaat wel goed met me.....maar Zondag lag ik plat en voor pampus.

Maar ik krijg ook weer zin om te gaan handwerken.

Dus is er (misschien) een nieuw project in de planning, een nieuwe Scheepjescal genaamd Hygge (hoo-ga),een mooie omslagdoek gebaseerd op de Deense folklore .Ik vind het prachtig en op Facebook kun je al  verschillende kleurtypes bekijken, maar ook kun je hem zelf samenstellen in de kleur die bij je past.
Maar of ik er aan ga beginnen is een tweede, ik kan me slecht concentreren en hou het voorlopig nog even bij het kijken naar hakerijtjes en breierijtjes van anderen.

 

Maar Hygge is overal te vinden,en een echte hype aan het worden.
 

 




Denemarken is het gelukkigste land ter wereld,en Meik Wiking is CEO van het Happiness Research Institute in Kopenhagen, en dicht dit grotendeels toe aan hygge, de Deense mentaliteit voor het leven. Denen focussen zich op de dingen die er echt toe doen, zoals qualitytime met vrienden en familie, en samen genieten van de goede dingen in het leven, zowel buitenshuis als thuis: cocoonen 2.0.

Nou daar kunnen we nog iets van leren (geen telefoon of laptop,alles op zwart), Meer kaarsen aan, lampjes laag, warme melk,eigen baksels, zelf truien breien en omslagdoeken haken en natuurlijk heerlijk eten met vrienden.
Zodra ik weer achter mijn fornuis kan ga ik dit ten uitvoer brengen, mensen uitnodigen en sneller tevreden zijn met de kleine dingen. Na deze weken ben ik me dit nog meer bewust.

Eerst het boek lezen. Ik heb hem van mijn lieve zus gekregen toen ik uit het ziekenhuis kwam en het is zo mooi van kleur en zo nieuw dat ik het spannend vind om er in te gaan beginnen, maar ik wacht nog even tot ik me echt wat beter voel. Maar dat het roer omgaat is een feit!

Liefs Anita.

 

 
Skynd dig langsomt.
Haast je langzaam.

donderdag 26 januari 2017

Baby Anna en konijntjes met jurkjes


Ik zit in een babyflow,dat komt omdat kleine Anna Saskia is geboren.Anna is de dochter van Sacha(onze nepdochter) & Peter en geboren op 8 Januari.




En dan begint het gekriebel,had al een mooi dekentje gehaakt in de stijl van de jaren vijftig en naar een ontwerp van de serie Call the midwife, dus erg toepasselijk.En een een setje roze mutsjes waren het volgende cadeautje wat richting Tuil ging,nu nog op kraambezoek.

Dat geeft mij even de tijd om wat te gaan maken,dus mooie patroontjes besteld bij een super aardige vrouw van het schattige blog Little Cotton Rabbits
Het is allemaal zo lief de een na de ander stal mijn hart.




Hedgehogs in a basket, zeg nou zelf....geweldig!




















Foto's Little Cotton Rabbits


Dus dat wilde ik maar eens gaan proberen,brei naaldjes kopen en wat lieve wolletjes die helemaal bij deze poppedijnerige beestjes past.En zo hop ik van het ene project naar het andere.Aard van het beestje,dat krijg je er niet uit.Ondertussen ook nog aan een shawl bezig, op een rondbreinaald, dan kun je lekker door schuiven.De kleuren verlopen van geel naar groen en blauw, erg mooi.





Zo rommel ik wat aan, de operatie van mijn voet staat vast (nu mijn voet nog)op 8 Maart gaat het gebeuren en dan hopelijk snel op de been.
Dan kan ik als het lente wordt voorzichtig gaan beginnen met wandelen en snel herstellen,gewoon lekker zonder gedoe.
En dat gaat me lukken ook!

Fair isle

Zoals gewoonlijk vind ik wel weer iets nieuws om te proberen. Door mijn voet kan ik niet zoveel als ik zou willen, lange afstandsschaatsen, Santarun, tien km zwemmen. Ik laat het aan me voorbij gaan.
Nu kreeg ik van een lieve moeder (zoon Daan is bevriend met onze Reinier) allerlei tijdschriften (nadat ik alle countrybladen van Dianne had uitgespeld) om te lezen,maar ja die zijn ook zo uit.Ze zei, waarom ga je niet eens mee naar het Breicafe in Noordgouwe, hartstikke leuk.
Ik  kan 1 recht en 1 averecht, meer niet. Geloof niet dat ik zo into knitting  ben,zei ik tegen haar. Maar op Pinterest eens rond gekeken en me toch steeds verder in de breikrochten begeven en gaan verdiepen.  Mijn hemel, wat een technieken zijn er. Ik werd er niet goed van; veel te moeilijk voor mij.Maar toen stuitte ik op de techniek Fair Isle, genoemd naar een plaats in Schotland. Boem, schot in de roos, Engeland, kwam weer voorbij, dus dan kon het alleen maar leuk zijn en dat is het ook.
Fair Isle is het meest afgelegen bewoonde eiland van het Verenigd Koninkrijk zegt Wikipedia en een bestuurlijk deel van Shetland. Ja zo leer je nog wat ook tussendoor. Het is er vrijwel altijd snertweer. In augustus mag je hopen op 14 graden. Dat is de warmste maand. Wie wil er volgend jaar? Dus gaan ze maar breien denk ik en daar is het eiland beroemd om geworden.Dus tijdens het turf steken lekker een naaldje breien hebben ze daar gedacht. Praten en breien kan ook!