vrijdag 21 april 2017

Help - ik - verveel - me.

Mijn leuke rake opmerkingen zijn er even niet. Ik verveel me rot en dat is al een week zo.
Mijn boek raakt me niet en het boek wat ik heb gereserveerd komt maar niet. Mijn sprei ligt naar me te kijken en ik denk, kijk de andere kant toch op joh met je noppen en je stokjes, Pff....
Pinterest ken ik ook al en Pinterest kent mij denk ik ook. Ik log zo vaak in op een dag dat ik bang ben dat ze me eerdaags gaan bellen en dat ze me vragen: ,,Mevrouw,tis genoeg zo!''


En als er iemand iets aan me vraagt op mijn blog dan reageer ik bijna of ik een vriendin van vroeger heb ontdekt en ik bijna een pagina terug schrijf. En dat ze mij dan beantwoordt zo van bedankt voor de info maar het is echt wel duidelijk zo!
Ja ik ben al blij als ik in 'onze entree' sta en er iemand zijn hand opsteekt die ik niet ken. Ik zou bijna de deur open doen en ze binnen roepen voor een bak koffie en ze dan alles vertellen over mijn verveling en wat daar aan te kunnen doen.


Ik ben ook met Esther mee geweest (leuke ma van Daan) naar de breiclub, wat een openbaring zeg.
De winkel heet Mo & More  http://www.mo-and-more.nl  en is een Walhalla voor mij.





Allemaal gelijkgestemden en allemaal helemaal van de kaart van wol. Wel dertig vrouwen met haak
of breinaalden in de fikken en maar kletsen over 'trui, dit shawl dat, vest zus en tas zo'. Heerlijk.
Maar ja dat is anderhalf uur en dan word ik weer thuis gebracht en klets ik nog even na met de man maar wil hem niet in slaap laten vallen met visioenen over mohair schapen en er dan zeker vannacht van wakker schrikken om hem te horen blaten omdat hij denkt dat hij geschoren wordt. Mehhhh.


Nee ik moet het een beetje voor me houden. Ze kunnen er hier in huis ook niets aan veranderen. Ik moet een beetje gaan omdenken. Weet ik ook wel, maar dan graag met wat zon en mensen erbij.
Gelukkig is het weekend. Zijn we samen en hebben we een verjaardag, zodat ik niet meer alleen tegen de poes hoef te praten.
Die heeft trouwens al zes namen gehad en het beest luistert nergens naar. Nu is ze niet de vrolijkste poes die er te vinden is maar trekt al aardig bij. Haar naam is Fietje, afgeleid van Fiete, Zeeuws voor ja wat eigenlijk,een slechte eter nou dat klopt ook nog wel,ze lust alleen de goedkoopste tinnetjes, breng niet het verkeerde mee want ze mot het niet! Ze is niet het zonnetje in huis,tuttig,meutig,maar wel onze Fietje hoor! Ze heeft in ieder geval al kennis gemaakt met Tom en Jerry van de slager en Dunya van de de andere kant en die zijn in ieder geval vinnig zat. Misschien kan ze er nog wat van leren. Ze vechten in ieder geval door de raampjes van de tuindeuren heen. Dat zal nog leuk worden als de deur open gaat. Af en toe oefenen we al maar dan zit ik gelijk met Jerry Springer op de bank en die wil niet meer naar huis en dan zit dat kleine ding van ons te trillen als een Espeblad. Komt tijd komt raad. Ze zal wel moeten in dit kattengetto.



Deze twee harige Ragdolls van de slager zaten vorig jaar gelijk binnen, nieuwe buren dus gezellig moeten ze hebben  gedacht.







Nou, de koffie is klaar en de kaarsjes gaan aan en ik laat de week achter me. Laat de nieuwe maar komen.




Fijn weekend
X Anita.

donderdag 23 maart 2017

Good housekeeping is een vak apart!

Als je zo je dagen in huis doorbrengt dan vraag je je wel eens af of er nog een andere wereld is waar alles gewoon doorgaat?
En die is er. Ik kom af en toe buiten en dan voel ik of ik van alles gemist heb.
In mijn moderne rolstoel word ik door de liefste voortgeduwd en ik moet je zeggen dat valt niet mee.
En dan heb ik het niet alleen over de moeilijke kinderkopjes die er liggen en ook niet door het hoogteverschil van sommige straatjes. Ik denk dat ik ook wat aangekomen ben.
Denk? Ik weet het wel zeker!

Als je al 4 maanden niet hebt gefietst en het laatste jaar niet aan bewegen durfde te denken dan gaat alles wat er in gaat er niet af.
En als je de Big 5 bent gepasseerd dan schijnt het nog 2 x zo moeilijk te gaan om dat er weer af te krijgen.
Maar straks als het gips er af gaat dan kan ik echt aan mijn herstelwerkzaamheden beginnen ,al heb ik het idee dat ik niet zomaar door deze APK kom.

De 'buitenbanden' staan op klappen. Ik heb er twee flinke van. En mijn onderstel buiten het zware gips om (wat ik dagelijks zie, omdat kleding nog niet zo gemakkelijk zit) zien er ook nogal stevig uit. En heb ik nu een grotere maat BH nodig? In mijn nieuwe slipjes stond ook al XL.
Nou een iel poppetje zal ik nooit worden maar er moet wel iets gebeuren. Dat is een feit. Natuurlijk hoort dit erbij en  krijg ik steeds te horen 'dat ga je er straks toch allemaal weer vanaf lopen', ja natuurlijk, maar niet als er iemand elke dag van alles naast je bed zet!

Appelkruimel, saucijzenbroodjes,reepje chocolade(REEP),wat zullen we eens eten vanavond, heb je zin in pasta? Natuurlijk man, lekker hoor dan kan ik wat aandikken, want dat kan ik wel hebben!
Wat is er mis met aardappelen, groenten en vlees?
Ik heb een nieuwe hobby ontdekt Handletteren, en ik zal eens een groot bord met opschrift maken voor de liefste van de wereld.
STOP HET VOEDEREN!!!
Ik kan wel zonder. Weet je hoe moeilijk het is om dat er straks weer allemaal af te krijgen vraag ik hem. En de man zonder gram vet zegt dan, ahh ik hou toch wel van je.
Ja zo'n antwoord. Daar zat ik op te wachten.


Het is allemaal goed bedoeld. Hij heeft het huishouden in goeie banen geleid,maar op zijn eigen manier.
Soms heb ik maar met wat dichtgeknepen ogen in de keuken gestaan en heb ik net gedaan of ik het roze glibberige vaatdoekje niet in de gootsteen zag liggen. En op de kattengrit kon je een mooi partijtje tennis spelen, maar dan draaide ik me maar snel om richting bed.




Ik wil het weer zelf doen!
 


Daarom ben ik blij dat het bijna april is en het moment daar zal zijn om te horen hoe het allemaal geheeld is en wanneer ik met revalideren kan gaan beginnen.
Ik zal nog geen grote wandelingen kunnen gaan maken, maar in ieder geval wel mijn eigen eten en daar hou ik aan vast.
Linda lijnt is nu hot en ik bekijk het met lede ogen als de liefste vraagt of ik ijs wil. En ik heb nee gezegd en ben daar best trots op. Das ook al een begin toch?Gewoon nee zeggen en proberen de focus op de echte dingen te richten.
Ik kan straks weer lopen. Das voor mij een wonder en niets is belangrijker dan dat!!

X Anita

donderdag 23 februari 2017

Even uit de roulatie

Twee weken geleden ben ik aan mijn voet geopereerd.
Hij staat nu op slot.Met plaatjes en schroeven moet hij mijn pijn verdrijven en zorgen dat ik weer normaal kan lopen. Na deze eerste weken nog twee weken op bed en daarna mag ik hem voor 25% gaan belasten en daarna steeds iets meer.
Op 4 April gaat het gips er af en krijg ik een walker en met fysiotherapie moet ik weer leren lopen. Hoe lang de revalidatie gaat duren geen idee, maar ik ben op weg!

 
 
 
 
 
De nietjes gaan er uit ,nog wat vocht maar het ziet er goed uit.
 
 
 
 
 
 
Dus breng ik mijn dagen vrij horizontaal door en ken ik Netflix van voor naar achteren. Ik heb veel hulp van mijn lieve man,vrienden en familie om me heen. Ik krijg kaarten, bloemen en  lieve beterschapsberichten via Facebook of de mail, Ik heb geen klagen en ben dankbaar voor alles.
Op de foto dacht ik, nou het gaat wel goed met me.....maar Zondag lag ik plat en voor pampus.

Maar ik krijg ook weer zin om te gaan handwerken.

Dus is er (misschien) een nieuw project in de planning, een nieuwe Scheepjescal genaamd Hygge (hoo-ga),een mooie omslagdoek gebaseerd op de Deense folklore .Ik vind het prachtig en op Facebook kun je al  verschillende kleurtypes bekijken, maar ook kun je hem zelf samenstellen in de kleur die bij je past.
Maar of ik er aan ga beginnen is een tweede, ik kan me slecht concentreren en hou het voorlopig nog even bij het kijken naar hakerijtjes en breierijtjes van anderen.

 

Maar Hygge is overal te vinden,en een echte hype aan het worden.
 

 




Denemarken is het gelukkigste land ter wereld,en Meik Wiking is CEO van het Happiness Research Institute in Kopenhagen, en dicht dit grotendeels toe aan hygge, de Deense mentaliteit voor het leven. Denen focussen zich op de dingen die er echt toe doen, zoals qualitytime met vrienden en familie, en samen genieten van de goede dingen in het leven, zowel buitenshuis als thuis: cocoonen 2.0.

Nou daar kunnen we nog iets van leren (geen telefoon of laptop,alles op zwart), Meer kaarsen aan, lampjes laag, warme melk,eigen baksels, zelf truien breien en omslagdoeken haken en natuurlijk heerlijk eten met vrienden.
Zodra ik weer achter mijn fornuis kan ga ik dit ten uitvoer brengen, mensen uitnodigen en sneller tevreden zijn met de kleine dingen. Na deze weken ben ik me dit nog meer bewust.

Eerst het boek lezen. Ik heb hem van mijn lieve zus gekregen toen ik uit het ziekenhuis kwam en het is zo mooi van kleur en zo nieuw dat ik het spannend vind om er in te gaan beginnen, maar ik wacht nog even tot ik me echt wat beter voel. Maar dat het roer omgaat is een feit!

Liefs Anita.

 

 
Skynd dig langsomt.
Haast je langzaam.

donderdag 26 januari 2017

Baby Anna en konijntjes met jurkjes


Ik zit in een babyflow,dat komt omdat kleine Anna Saskia is geboren.Anna is de dochter van Sacha(onze nepdochter) & Peter en geboren op 8 Januari.




En dan begint het gekriebel,had al een mooi dekentje gehaakt in de stijl van de jaren vijftig en naar een ontwerp van de serie Call the midwife, dus erg toepasselijk.En een een setje roze mutsjes waren het volgende cadeautje wat richting Tuil ging,nu nog op kraambezoek.

Dat geeft mij even de tijd om wat te gaan maken,dus mooie patroontjes besteld bij een super aardige vrouw van het schattige blog Little Cotton Rabbits
Het is allemaal zo lief de een na de ander stal mijn hart.




Hedgehogs in a basket, zeg nou zelf....geweldig!




















Foto's Little Cotton Rabbits


Dus dat wilde ik maar eens gaan proberen,brei naaldjes kopen en wat lieve wolletjes die helemaal bij deze poppedijnerige beestjes past.En zo hop ik van het ene project naar het andere.Aard van het beestje,dat krijg je er niet uit.Ondertussen ook nog aan een shawl bezig, op een rondbreinaald, dan kun je lekker door schuiven.De kleuren verlopen van geel naar groen en blauw, erg mooi.





Zo rommel ik wat aan, de operatie van mijn voet staat vast (nu mijn voet nog)op 8 Maart gaat het gebeuren en dan hopelijk snel op de been.
Dan kan ik als het lente wordt voorzichtig gaan beginnen met wandelen en snel herstellen,gewoon lekker zonder gedoe.
En dat gaat me lukken ook!